چرا دیدنِ فیلم با جمع، تجربه‌ی متفاوتی از تنها دیدنش دارد؟

همان فیلم، همان صحنه، همان دیالوگ - ولی وقتی با یک جمع می‌بینیش، چیزِ دیگری می‌شود. خنده‌ی جمعی سرِ یک شوخی، سکوتِ مشترک سرِ یک صحنه‌ی تعلیق، حتی بحث‌کردن سرِ پایانِ فیلم - این‌ها چیزهایی هستند که تنها تماشا کردن هرگز نمی‌تواند به تو بدهد. یکی از دلایلی که شب‌های فیلمِ گروهی این‌قدر در ذهن می‌مانند، این است که خاطره فقط مالِ فیلم نیست - مالِ همان لحظاتِ قبل و بعدِ فیلم هم هست: کسی که تنقلات آورده، بحثی که سرِ انتخابِ فیلم شکل گرفته، یا شوخی‌ای که وسطِ فیلم رد و بدل شده. دفعه‌ی بعد که خواستی یک فیلمِ خوب ببینی، به‌جایِ تنها دیدنش، از چند نفر دعوت کن کنارت باشند. تجربه‌اش قطعاً فرق خواهد کرد.